Zdjęcia surowców do katalogu — Agria, 65 kadrów kruszyw i granulatów wapiennych

Kruszywo nie ma kształtu. Nie da się go ustawić, obrócić korzystniej ani pokazać z najlepszej strony — to sypki materiał w odcieniach beżu i szarości, który na zdjęciu wygląda jak plama. Katalog ma jednak sprzedawać różnicę: klient wybiera frakcję i rodzaj surowca, więc musi zobaczyć wielkość ziarna, jego kształt i barwę. Sfotografowane bez konsekwencji, dwie różne frakcje wyglądają identycznie, a ta sama frakcja w dwóch ujęciach — jak dwa różne produkty.

Jedna konwencja odtwarzana sześćdziesiąt pięć razy: stała ilość materiału, stała forma usypania, ta sama odległość i ten sam kąt padania światła, które buduje cień na każdym ziarnie i przez to pokazuje uziarnienie. Dwa typy ujęć uzupełniające: hałdka na bieli do karty produktu oraz tekstura na pełnym kadrze, po której klient ocenia strukturę materiału. Wzorzec bieli kontrolowany między ujęciami, bo w tej palecie każde odejście od neutralnej barwy zmienia rozpoznanie surowca.

Sześćdziesiąt pięć kadrów, w których każdy produkt jest porównywalny z każdym innym. Katalog surowców, gdzie różnicę między pozycjami widać w uziarnieniu i barwie, a nie w sposobie fotografowania.

Najczęstsze pytania o taką sesję

Jak fotografować kruszywo albo granulat, żeby było widać różnicę frakcji?

Światłem padającym pod stałym kątem, które buduje cień na każdym ziarnie i pokazuje uziarnienie. Do tego stała ilość materiału, ta sama forma usypania i ta sama odległość w każdym ujęciu.

Jakie ujęcia potrzebne są w katalogu surowców?

Dwa uzupełniające się: hałdka na bieli do karty produktu oraz tekstura na pełnym kadrze, po której klient ocenia strukturę materiału.