Zdjęcia pensjonatu dostępnego dla osób z niepełnosprawnościami — Słoneczne Wzgórze w Tarnowie

Obiekt dostępny architektonicznie ma w zdjęciach zadanie, którego nie ma zwykły pensjonat: musi udowodnić dostępność, a nie tylko o niej napisać. Gość poruszający się na wózku albo opiekun osoby z niepełnosprawnością sprawdza konkrety — czy brodzik jest bezprogowy, gdzie są poręcze, ile miejsca zostaje na manewr. Łazienek z udogodnieniami zwykle się nie fotografuje, bo nie są efektowne, a tutaj były jednym z najważniejszych kadrów. Do tego pokoje w mocnej kolorystyce, w której czerwień narzut potrafi przepalić się i zdominować wnętrze.

Łazienki ujęte tak, by widać było rozmieszczenie poręczy i realną przestrzeń manewrową — to informacja użytkowa, nie dekoracja. Pokoje fotografowane w jednej konwencji, z ekspozycją pilnowaną pod nasycone czerwienie i zielenie, żeby zachować rysunek tkanin. Bryła budynku sfotografowana o zmierzchu, przy zapalonych światłach we wnętrzach: widać wtedy skalę obiektu, a podjazd i miejsca parkingowe dla osób z niepełnosprawnościami pozostają czytelne.

Piętnaście kadrów pokrywających obiekt w komplecie: pokoje, zaplecze sanitarne z udogodnieniami i budynek z zewnątrz. Materiał, który dokumentuje dostępność zamiast ją deklarować.

Najczęstsze pytania o taką sesję

Jak pokazać na zdjęciach, że obiekt jest dostępny dla osób na wózku?

Konkretami, które sprawdza gość lub opiekun: rozmieszczeniem poręczy, bezprogowym brodzikiem i miejscem na manewr w łazience. Na zewnątrz czytelne muszą być podjazd i miejsca parkingowe dla osób z niepełnosprawnościami.

Po co fotografować budynek o zmierzchu?

Przy zapalonych światłach we wnętrzach widać skalę obiektu, a podjazd i parking pozostają czytelne.